Aktualności,  Familiaris Tractatio Verbi Divini

Familiaris Tractatio Verbi Divini* 426

6 VII – XIV NIEDZIELA ZWYKŁA
Łk 10, 1-12. 17-20

 

 

Boże, Ty przez uniżenie się Twojego Syna podźwignąłeś upadłą ludzkość,  udziel swoim wiernym duchowej radości * i spraw, aby oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęście. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 


Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:

«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

«Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

Oto słowo Pańskie.


za: brewiarz.pl

 

Dzisiejsza Ewangelia mówi o rozesłaniu 72 Apostołów z misją głoszenia Słowa Bożego. Liczba 72 ma znaczenie symboliczne oznacza cały Świat. Pan Jezus daje Apostołom wskazówki jak mają postępować. 

Jedną ze wskazówek było nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. W czasach Jezusa pozdrowienia trwały bardzo długo. W języku greckim czasownik pozdrawiać oznacza nie tylko pozdrawiać kogoś, ale też zostać u kogoś na noc lub dłużej. Nie pozdrawiajcie oznaczało nie marnujcie czasu.

Idąc ulicami Tarnowa uśmiecham się do ludzi. Mówię Dzień dobry, Szczęść Boże, Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Pozdrawiam ludzi. Czasem komuś pomacham ręką na pozdrowienie.

Życzliwość, uśmiech, serce to działa.

Cieszmy się, że nasze imiona zapisane są w Niebie.

Módlmy się o nowe, święte powołania kapłańskie.
Módlmy się kapłanów.
Nie marnujmy czasu.
Czyńmy dobro.

Autorka: Beata z Grupy Biblijnej Sychar

* Nawiązujący do sposobu św. Filipa Neri krótki, przystępny komentarz do Liturgii Słowa. Autorami refleksji na niedziele i święta są świeccy, osoby w różny sposób związane z naszym oratoryjnym duszpasterstwem. Mamy nadzieję, że ta propozycja ciesząca się coraz większym Państwa zainteresowaniem, pomaga w przygotowaniu się do Mszy św. i jest także okazją do lepszego poznania osób, które z widzenia znamy z kościoła filipinów.